Levensvisie in relatie met werk 4

Conclusie 8

Bronvermelding 9

Inleiding

Levensvisie in relatie met werk.

Nu ik hier over nadenk, voel ik dat mijn persoonlijke levensvisie ten opzichte van de algemeen aanvaarde houding ten aanzien van werk wrijving heeft. Dit komt vooral met betrekking op de aangestuurde motivatie, prikkel om juist voor de werkgever hogere doelen te behalen. Dit komt ook door persoonlijke waardering te beloven in vorm van promotie of functieverhoging. Maar ook vanuit de politiek wordt de nadruk gelegd door prikkel op het individu met hogere beloningen en kwalificaties. Hierdoor ontstaat competitie en wordt dus bewust aangewakkerd. In ons systeem van kapitalisme worden mensen, of in welk systeem dan ook erg geconditioneerd, geconditioneerd in een richting die bestuurders al of niet terecht menen aan te moeten sturen. Een gehanteerd mechanisme zoals het gezegde zegt, alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. Daar zijn ze goed in geslaagd. Het is ook vrij gemakkelijk. Als bovenliggende partij aan sturen en daarbij ondersteund worden door partijen die mede de macht vormen. Zodat er tunnelvisie ontstaat. Zo hoorde ik een econoom zeggen dat als de kapitaal markt in zou storten ieder maar beter zijn eigen groenten kan gaan verbouwen, alsof er geen andere alternatieven zijn. Naar mijn mening wordt de vrije geest gevangen in een concept die door velerlei oorzaken ontstaat in de samenleving. Politiek economisch die eigenlijk nu de hele wereld omvat maar vooral geleidt wordt door egocentrische mensen. Het ligt voor de hand dat een financieel hoog opgeleid mens, dat mede aan de top staat van de financiële wereld over het algemeen genomen materieel gericht moet zijn en een machtspositie wil innemen. Het gaat hier allang niet meer om geld, maar het gaat om macht. De geschiedenis leert ons dat voorbije beschavingen vaak op het hoogtepunt van macht van de enkeling instort.

De levensvisie zoals die geleefd wordt en uitgedrukt in de samenleving is naar mijn mening evenredig aan de kwaliteit van het collectief vermogen, waarvan de basis is de kwaliteit van collectief bewustzijn. Het collectief vermogen is op ieder moment in beweging en op veel vlakken. Prestaties van dat vermogen die zich uitdrukt in vooruitgang in bijvoorbeeld techniek, maar ook sociaal lijken zich sterk te manifesteren als er een verzadigingspunt optreedt. Een stilstand in vooruitgang evolutie. Als er een niveau wordt bereikt van gezapigheid en alles als vanzelf goed lijkt te gaan. Het lijkt of de natuur dan ingrijpt en de mens dwingt andere standpunten in te nemen. En met een soort van eruptie het bereikte niveau uit moet braken en omzetten naar een andere werkelijkheid. Dit gaat dikwijls letterlijk gepaard met een eruptie van ingrijpen in de menselijke samenleving. Structuren in de samenleving zijn niet meer te besturen. Opvattingen, visies blijken niet meer voldoende grip te krijgen op ontstane situaties.

Er ontstaat een crisis die, naarmate volkeren geografisch door techniek steeds wereld omvattender wordt. Twee wereldoorlogen waarvan de tweede wereld omvattender was op grof niveau dan de eerste. Al ondervond de hele wereld daar natuurlijk de gevolgen van. Momenteel bevinden wij ons in een wereldwijde economische crisis. Er gaat van alles mis. Volgens mij is een kwaliteit waarmee een structuur ontstaat waaraan allerlei ongewenste en zo niet bedoelde effecten kleven, ook niet in staat met die kwaliteit tot echte oplossingen te komen. Meestal zijn het lapmiddelen en is het dweilen met de kraan open. Er wordt getracht in te grijpen op het moment dat blijkt dat een maatschappelijke constructie, dat wil zeggen de uitgezette lijnen waar langs ons de nationale en internationale levens structuur menen vorm te moeten geven.

Steeds weer blijkt dat er ongewenste effecten optreden. Die ongewenste effecten zijn velerlei verschillend naar de aard van de inval hoek waaruit het bekeken wordt. Persoonlijke belangen, nationale belangen en internationale belangen. Met persoonlijke belangen bedoel ik de banken en grote multinationals, die zo blijkt een groot stempel te drukken op het beleid. Die als basis heeft in veel gevallen dat de top van zo een organisatie zichzelf ook individueel verrijkte en persoonlijke macht creëert. Hoe die constructie in de voorbije geschiedenis zich ook heeft voltrokken, de basis van die constructie zal zijn streven naar macht vanuit egocentrische motieven en vaak valse verdraaide beeldvorming naar buiten toebrengen, zo wordt dit verdedigd in het belang van iedereen. Als het boven hard regent, druppelt het beneden als argument dat dit in het belang is van iedereen.

Dat overheden het principe hanteren dat het volk het standpunt in moet nemen van de leiders, heeft twee pijlers. Ten eerste de democratie is onder ander een systeem waarin draagvlak moet zijn voor het nemen van besluit. Is de samenleving het er niet mee eens op voorhand al, worden er strategieën uit de kast gehaald het volk te laten geloven in het door overheid gewilde resultaat en dat ze dat zelf willen. Dit gebeurt op nationaal niveau, maar nu steeds meer op internationaal niveau.

Een voorbeeld daarvan is de aanval op Irak, er zouden massavernietigingswapens zijn. Ondanks dat waarnemers het tegendeel beweerde. Toch kreeg de slaagde het plan uiteindelijk de steun te krijgen voor de aanval en uiteindelijk ook medewerking van Nederland. Het had niet mogen gebeuren zei het kabinet maar nu het eenmaal gebeurd is moeten wij helpen het land er boven op te helpen. Het verhaal dat Irak de wapens zou hebben maskeert bovendien de werkelijke motieven voor de aanval. Dat het werkelijke motief de olie is en dat er interessante contracten af te sluiten waren. Dat ook Nederland met zijn Shell belangen daarbij wilde zijn wordt natuurlijk nooit officieel bevestigd. Hetzelfde verhaal speelt zich af in Afghanistan, al is dat ingewikkelder. Het blijkt nodig berichtgeving met heel veel scepsis te bekijken. Jammer genoeg betekend het wel dat democratie slechts schijn is. Evenals alle ideologieën blijken menselijke eigenschappen als hebzucht toch de mooiste uitgangspunten te bederven en anders tot uitvoering gebracht dan aanvankelijk verteld wordt.

Het zou volgens mij goed zijn het vermogen te ontwikkelen om symptomen van ongewenste ontwikkelingen in de structuren eerder te kunnen opmerken en niet pas onderkend wordt, als het zich openbaart op het niveau van instorting, op niveau van negatieve tendensen in gewenste criteria van het bestaande systeem waarop het zich daadwerkelijk voordoet. Wat we daar ook aan kunnen doen, het zal altijd repareren zijn van opgelopen schade op het niveau waarin het zich openbaart. Dat wil zeggen op het niveau van dat het opgemerkt wordt door ons bewustzijn. De basis, de werkelijke oorzaak ontgaat ons blijkbaar. Niet in staat zijn op subtieler niveau waar vanuit veranderingen ontstaan op te merken, maar pas als de gevolgen zichtbaar zijn. Die zichtbaarheid wordt pas opgemerkt als we ons er van bewust worden. En dat is als het zich doet kenbaar worden op niveau van het gevolg. We zijn blijkbaar niet in staat de basis van waaruit het ontstaat te zien. Ons bewustzijn blijkt dus pas op grof niveau gevolgen te kunnen onderscheiden en niet aan de basis. Hier kunnen we naar mijn mening dezelfde vragen stellen die wij individueel kunnen stellen. Waarom ben ik hier? Wat doe ik hier en wat is eventueel de zin daarvan? Het inzicht daarin, heeft volgens mij alles te maken met bewustzijn en in hoeverre dat bewustzijn zich ontwikkeld heeft naar bewustzijn. Daarmee bedoel ik in welke mate bewustzijn verlevendigd is. Dit omdat de basis van mijn visie is dat bewustzijn de uiteindelijke basis is van alles wat is. Eigenlijk dat alles niets meer is dan bewustzijn. Alles is bewustzijn echter niet bewust van zichzelf alleen maar zuiver bewustzijn, waarin alles zich openbaart naarmate dat bewustzijn bewust wordt van zichzelf. Zuiver en alleen bewustzijn, kan zichzelf niet kennen. Eenvoudig omdat er geen referentie is van onderscheid. Alles is bewustzijn, bewustzijn is absoluut eeuwig onveranderlijk in schijnbare tegenstelling, tot wat uit dat veld van zuiver bewustzijn gecreëerd is, geschapen of ontstaan relatief is en eeuwig veranderlijk. Hoewel dat uiteindelijk evengoed plaats vindt in dat veld van zuiver bewustzijn. Wat is dat veld van zuiver bewustzijn? Het moet wel voorbij het relatieve veld liggen dat daar dit relatief eeuwig veranderlijk is en zuiver bewustzijn absoluut eeuwig onveranderlijk. Het is dus transcendent, voorbij zijn eigen creatie. Indien we in staat zouden zijn ons bewustzijn naar steeds subtielere lagen van bewustzijn te leiden of laten leiden en uiteindelijk relativiteit konden over schrijden, zouden we op veel subtieler niveau ongewenste verschijnselen van welke sociale constructie dan ook eerder kunnen onderscheiden of zelfs voorkomen. Als ons bewustzijn zich bevindt op de grens van zuiver bewustzijn en het verlevendigde bewustzijn zouden we vanzelf zonder moeite ongewenste invloeden afwenden, of zelfs, ze zouden niet kunnen ontstaan.

Hieruit blijkt dat ons handelen hoe dan ook voortkomt, opgelegd wordt onder invloed van de natuurwetten. Onze geest is niet vrij al wordt dat wel beweerd. Iedere handeling is het gevolg van eerdere gebeurtenissen al maken we ons zelf nog zo wijs dat we vrij zijn en zelf keuzes maken. Dit komt omdat wij ons in algemeen identificeren met wat we doen en of laten. Dit heeft niets te maken of dat wel of niet goed is. Ieder niveau van bewustzijn heeft zijn eigen waarheid. Het kan niet anders dan functioneren op het niveau van bewustzijn, op het niveau waarop het zich verlevendigd heeft. Het is niet echt vrij. Het beweegt en wordt aangestuurd door de invloed van de natuurwetten. We zijn ons bewust van die bewegingen als individu omdat we ons identificeren. Aan de basis en absolute werkelijkheid zijn wij in alles één. In de Indiase Veda’s wordt dat aangeduid als het Zelf of Dat. Niet te verwoorden omdat zoals ik boven al zei er geen referentie is van vergelijk. Het is eigenschap van dat zou je kunnen zeggen absolute eenheid. Alles is in beweging, maar er is niemand die beweegt. Het lijkt een utopie ons bewustzijn zich te laten bewegen naar subtielere niveaus, van verlevendiging van dat bewustzijn en gevolgen van ons gedrag eerder te signaleren. Of ongewenste resultaten eenvoudig niet plaatsvinden. Dat zou kunnen maar toch dat dit een utopie zou zijn is minder aannemelijk dan het collectief gestructureerde idee van nu, die telkens weer aantoonbaar en bewijsbaar een utopie blijkt te zijn, een zeepbel maar bij hoog en bij laag aan vast gehouden wordt. Dat is nu eenmaal de werkelijkheid waarin wij leven. Dit is een wel erg ongenuanceerde aanduiding van wat werkelijkheid is.

Hoewel het vorm geven aan de ons bekende structuur van tegenwoordig, vorm krijgt door onophoudelijk studies op universitair niveau en daarna nog eens specialistisch, politiek, recht, management algemeen en gericht. Financiële markt, economie en economieën.

Studie van de basis, dat wat aan de basis staat van dit gedrag en mogelijk daar kennis van te verkrijgen en toepasbaar te maken in de praktijk is hoewel dat van groot belang is, nauwelijks bekend. Als het al bekend is, is dat meestal bekend als filosofie. Gelukkig is dat al iets. Maar zoals iedere wetenschap, heeft de wetenschap van het zijn, ( de basis van al wat is ) en de wetenschap van het leven. Niet alleen een theoretische kant maar als iedere wetenschap ook een praktische kant. Dit is helaas minder bekend of aanvaard als zodanig. De praktische kant is de methode of techniek om onze geest te leiden naar dat transcendente veld en uiteindelijk te integreren in ons dagelijks bewustzijn, om uiteindelijk te komen in een toestand van bewustzijn die zowel 100% relatief is als 100% absoluut. Dan hebben we het ultieme resultaat bereikt van het zien van werkzaamheid in ons bestaan bestuurd door de natuurwetten. Bewustzijn dat los boven de natuurwetten staat en werkelijk vrij kan handelen.

Eerst transcendent bewustzijn dat wil zeggen, bewust aanwezig zijn in het veld van transcendentie. Dan is bewust in dat veld aanwezig tijdens het relatief bestaan tegelijkertijd. Dit is het niveau waar we kunnen ingrijpen of zelfs voorkomen dat ongewenste invloeden gestalte krijgen. Ter verduidelijking zullen die al of niet negatieve invloeden begrepen worden op dat niveau van bewustzijn en niet volledig begrepen op lagere niveaus van verlevendigt bewustzijn. Als voorbeeld, veel mensen claimen een boek te begrijpen. Het blijkt dat de interpretatie verschillen. Toch heeft iedereen gelijk op het niveau van bewustzijn waarin hij/zij zich bevind is dat zijn de werkelijkheid. In termen van relativiteit zijn er veel waarheden. Echter maar één waarheid in absolute termen.

De oplossing van alle problemen is volgens mij leven in eenheid. Eenheidsbewustzijn bijvoorbeeld het krampachtig één maken van Europa maakt duidelijk dat men iets probeert te maken dat al één is, één in verscheidenheid van uitdrukking zoals de bladeren van een boom alle verschillen maar toch één boom is en niet kan leven zonder verscheidenheid in zijn aard. Verder is het relatieve veld niet echt oneindig maar relatief oneindig eens moet het juist omdat het relatief is ophouden te bestaan. Eens zal bewustzijn, dat zoals beschreven hierboven eeuwig onveranderlijk is al wat relatief is in zijn aard van bewustzijn opnemen. Aannemelijk hierbij is, dat materie uiteindelijk zover uiteen zal vallen tot subatomair deeltjes, dat het uiteindelijk zal verdwijnen in zijn oorspronkelijke staat. Of dat bewustzijn zich zo verfijnd dat het alleen nog maar verfijnder waarneming heeft van objecten tot het zelf de allerfijnste vorm overschrijdt en valt in geen waarneming van zuiver bewustzijn. Interessant is daarbij dat zelf als er materie over zou blijven er geen bewustzijn meer zou zijn die zichzelf waarneemt. Is er geen waarnemer, is er ook geen bewust bestaan. Wat hetzelfde is als geen bestaan. Volgens de Vedische literatuur, Vedische kennis blijft er inderdaad na dat het zuiver bewustzijn alles heeft opgeslokt. Dat wordt het Akasha-veld genoemd. (Daarover straks meer).

Er zijn altijd mensen geweest die meer eenheid leefden naarmate het niveau van bewustzijn verlevendigd was of is. Jouw pijn is mijn pijn, jouw rijkdom is mijn rijkdom, en jouw redding is mijn redding. Welke zogenaamde werkelijkheid we ook creëren, het zal altijd utopisch zijn en een relatieve werkelijkheid uitdrukken.

De hedendaagse wetenschap brengt ons dichter bij een waarheid die ten grondslag ligt aan het bestaan. Maar ook die worden, als het de politiek niet uitkomt verdraaid. Wat is waarheid en wat is de werkelijkheid. Ook de wetenschap kan ons daar geen antwoord op geven. Dit eenvoudig omdat wetenschap objectiviteit vraagt, objectiviteit vraagt een subject. Dat is niet verkeerd of goed. Dit is de basis van wetenschap nu eenmaal. Maar waarheid is absoluut, waarheid is. Absolute waarheid heeft geen

referentiekader om ten opzichte van iets anders zijn gelijk te halen. De absolute waarheid is waarheid. Waarheid zullen we nooit kunnen kennen zolang we onderworpen zijn aan de natuurwetten. Zij zorgen er voor dat in cycli van tijd, relatieve veranderingen plaats vinden die ook weer onze visie ten opzichte van wat dan ook zullen beïnvloeden.

De huidige wetenschap gaat wel uit van een Verenigd veld dat aan de basis zou staan van alles wat is. Een veld waar van uit alles wat wij als werkelijkheid beschouwen is ontstaan en bestaat. Interessant hierbij is, dat dus in absolute eenheid, al wat bestaat zich dus ook uiteindelijk daarin bevind. Dat zou inhouden dat in deze wereld die relatief is, namelijk altijd veranderlijk, eigenlijk een illusie is in een absolute werkelijkheid.

Plato stelde eens de vraag aan willekeurige voorbijgangers, denkt u dat wat u denkt u dat bent die dat denkt? Naar wat ik vermoed, had Plato de ervaring dat wat hij dacht niet vanuit zichzelf kwam.

Vanuit oude Indiase geschriften weten we dat zij spraken en nog spreken over Akasha. Een veld vanwaar het denken komt. In deze tijd waarin de wetenschap naarstig op zoek is naar de theorie van alles, komt dat idee weer naar boven. Niet zozeer als idee maar meer en meer een aanname dat dit zo moet zijn.

Dr. Ervin Laszlo (2004), docent natuurkunde en oprichter van de club van Boedapest, schreef onder ander het boek Kosmische Visie, Wetenschap en het Akasha-veld.

Dr. Laszlo (2004) was een begenadigd concert pianist en ervaarde tijdens zijn spelen éénheidsbewustzijn. Het is een staat van zijn waarin object en subject samen vallen. In die staat van transcendentie wordt je toeschouwer en waar de aandacht ook naar toegaat het zal de waarde krijgen van het geheel, al. Er is geen referentiekader dat vergelijk mogelijk maakt. Dat de aandacht ergens heen gaat komt door het mechanisme van dat veld. Zuiver bewustzijn die zichzelf in zijn proces bewust wordt.

Vanuit het relatieve veld beschrijft (Dr. Ervin Laszlo, 2004)het Akasha-veld waar alle mogelijke gedachten opgeslagen zijn en wij informatie krijgen van daaruit, als onze aandacht ergens naar toegaat. De mate van zuiverheid van die informatie is dan weer afhankelijk van de zuiverheid van ons zenuwstelsel met inbegrip van hersenen. Is het kanaal waardoor informatie vervuild door conditionering, is dat mede verantwoordelijk van de kwaliteit van interpretatie. Het zal duidelijk zijn dat het verenigd- veld, ook wel zuiver bewustzijn genoemd wordt, alleen maar bewustzijn, niet bewust van zichzelf, het diepste niveau is. Het Akasha veld het diepste niveau van het relatieve bestaan. Het geraamte waar langs de schepping opgebouwd word. De basis van de natuurwetten. Zolang de natuurwetten invloed hebben op ons bestaan worden we eigenlijk als wrakhout op de golven van eeuwigdurende verandering in het relatieve veld heen en weer gegooid zonder er in werkelijkheid invloed op te hebben. In het relatieve bestaan kan er geen echte vrijheid bestaan daar het eeuwig veranderlijk is.

Ook het management is daar aan onderhevig. Handelen op alle vlakken wordt eigenlijk verkeerd begrepen. Zolang wij niet vrij zijn in ons handelen, zullen we altijd ons doen en laten verpersoonlijken in ons bewustzijn. Als ik ervaar te handelen zal dat meestal zijn uit persoonlijke motieven waardoor, de vruchten van het handelen ook weer voor het grootste deel eigen gericht zijn. Dat eigen, dat eigen gerichte, is evenredig aan wat ons bewust is als eigen. Is dit beperkt, zal de kwaliteit er van zich bewust niet verder uitstrekken dan tot de grens die we kunnen overzien. In werkelijkheid doordringt iedere actie het hele universum. Zoals we een steen gooien in een stille vijver, de golfjes zich uiteindelijk uit zullen strekken over het hele oppervlak al zal dit op grotere afstand van de bron van energie niet of nauwelijks te zien zijn. Natuurkundig is bekend, dat als ergens waar ook in het universum bijvoorbeeld een elektron door toegevoerde energie van baan verandert om de kern, er onmiddellijk waar of op welke plaats dan ook op hetzelfde moment ergens als reactie, een elektron in tegengestelde fase gaat bij een ander atoom. Dit maakt duidelijk hoe in werkelijkheid alles met alles verbonden is. Dit gebeurd op materieel niveau. Volgens mij gebeurt dit ook op immaterieel niveau.

De gevolgen daarvan zien we bijvoorbeeld aan het credit crisis. Top managers van banken menen dat ze recht hebben op enorme bonussen. Blijkbaar staan ze zo hoog aan de top van een piramide van machtselite dat ze bijna ongelimiteerd zich kunnen verrijken. Leven in enorme luxe. Het gevolg is, dat grote hoeveelheden mensen leven in armoede die schadelijk is voor hun geestelijke ontwikkeling. Zo gezien is dit egocentrisch gedrag zeer schadelijk voor het collectief. Dorpen worden bedolven onder modderstromen vanwege enorme hoeveelheden houtkap. Dit onder druk dat er nu eenmaal geld verdiend moet worden om te overleven. Walvissen worden met uitsterving bedreigd. Mensen worden vermoord om diamanten en mensen worden ondergeschikt gemaakt aan winsten. Bloeddiamanten( hier ook symbolisch bedoelt ). Dit zijn voorbeelden die duidelijk een relatie hebben van onze collectieve instelling ten aanzien van het geheel. Toevallig hoorde ik op RTL 7 nieuws dat in het jaar 2010 20.000 mensen in Nederland, arbeidsongeschikt geworden zijn gerelateerd aan werk. Of duidelijker, ten gevolge van het werk wat ze doen. Hoewel ons voor gehouden wordt dat de mens het belangrijkste is. Het hoogst ontwikkelde wezen en systemen ontwikkeld zijn om de kwaliteit van menselijk leven te bevorderen.

Soms eigenlijk niet zo duidelijk aantoonbaar lijkt het of de natuur reageert op een menselijke actie. Een actie in gang gezet door oorzaak en gevolg waarbij het handelen bijna plichtmatig wordt maar de natuur op reageert. Zo bijvoorbeeld bombardementen door de Turken op de Koerden in Irak. Volgens berichtgeving 28 Koerden gedood. Daarna aardbeving in Turkije waardoor een veelvoud aan mensen omkwamen. Nogmaals het is maar een veronderstelling. Maar wat weten wij er werkelijk van hoe dat mechanisme werken. Mijns inziens zou het goed zijn hier een studie van te maken en mee te nemen in opleiding, bedrijf en organisatie.

Conclusie

Bronvermelding

Boeken:

• Yogi M. Mahesh (1997), De wetenschap van het zijn en de kunst van het leven,

Uitgever: uitgeverij Panta Rhei.

• Tienersma D. (2007), Management en non- dualiteit; De spiritualiteit van ongescheidenheid in werk, bedrijf en organisatie,

Uitgever: Uitgeverij Advaita.

• Laszlo E. (2004), Kosmische visie,

Uitgever: Ankh- Hermes BV.

• Mieras M. (2007), Ben ik dat? Wat hersenonderzoek vertelt over onszelf,

Uitgever: Uitgeverij Nieuw Amsterdam.

Kletskoek deel 3, the new beginning (the ultra extended version)

Wilt u  iets kwijt dat eigenlijk niet thuishoort bij de direkte inhoud van dit forum dan kunt u kiezen tussen deze rubriek of de shoutbox. (let wel, echte rommel zal onmiddellijk verwijderd worden, niemand zit hier  te wachten op Chinese klokjes of nep viagra etc.).